دنیا به آدمهای مومن نیاز داره...

یه دونه بیسکوییت تو یه نایلون... روش یه برچسب و یه اسم...

تا دهنمو وا کنم که "این چیه؟"، گفت دعای نمیدونم چی خوندم روش...

یادم نیست چه دعایی... مهم هم نیست حتی!

مهم اینه که یه نفر بدون هیچ نسبتی و بدون هیچ شناخت عجیب و غریبی یه روزی وسط اعتقاداتش و وسط حس و حال معنویش به یادت بود و گوشه ای از فکر و دلش بودی...

+ مهم نیست اعتقاد داشته باشیم یا نه... بهرحال نیت یک آدم و "وقت"ی که برامون صرف می کنه همچنان قابل ستایشه*

+ راستی... مومن و معتقد یعنی چی؟!