ته ته ته...

دقیقا وسط خیابون اتفاق افتاد... درست جایی که منتظر تاکسی بودم و به سایر مسافرین نگاه می کردم یهو فهمیدمش...

.

.

ته ته انسانیت کجاست؟

اونجایی که همه ی آدمهارو مثل عزیزت بدونی! اونجایی که همه ی آدمها برات مثل خانواده ت عزیز باشن! مثل کسی که خیلی دوسش داری...

.

.

.

از فکری که به سرم زد یه لبخند نشست روی لبهام...

و به این فکر کردم چقدر سخت..........

.

.

.

چقدر سخت...

.

.

.

چقدر دور...