در راستای پست قبل!

از دیروز بیش از ۲۰ بار به ۲۰ روش مختلف عذرخواهی و اظهار پشیمونی کرد!

ولی غیر مستقیم!

.

.

.

من هم کوتاه نیومدم و هنوز اوکی نشدم باهاش!

چرا؟!

چون من یه عذرخواهی غیرمستقیم نمیخوام! من نمیخوام بهم بگه همش تقصیر من نبود خودتم مقصر بودی ولی ببخشید! من میخوام بگه آره من مقصر بودم!

چرا؟!

چون من مقصر نبودم! حتی یه ذره هم مقصر نبودم... ولی اون با گستاخی تمام با من رفتار کرد و منو رنجوند... چون زورش میاد درست رفتار کنه و عادت کرده همه پررویی هاشو تحمل کنن و به روش نیارن!

بخاطر همین گهگاه که صبرم لبریز میشه همینطور محکم وامیستم تا لااقل تا یه مدت آدم شه!

عقده ای هستم؟!

نه! به مقدساتم قسم عقده ی معذرت خواهی کسی رو ندارم! که اگه داشتم باید حداقل هفته ای دو سه بار بخاطر گستاخی هاش ازش عذرخواهی می خواستم!!!

من عقده ای نیستم... فقط خسته م! خسته شدم از بس سکوت کردم بخاطر اینکه کسی ناراحت نشه و غصه نخوره از این بحث و جدل!

امروز هم مثل تمام دفعات قبل به این فکر می کردم که چقدر این قهر کردن ها و بحث ها احمقانه ست... ما ممکنه تا چند ثانیه ی دیگه حتی زنده هم نباشیم! این مسائل در برابر بزرگی احساسمون نسبت بهم خیلی پست و حقیرن! ولی همچنان نه حسی دارم برای پیدا کردن روشهای جدید و نه انگیزه ای...

امروز از خودم پرسیدم: اگه الآن یهو بمیره پشیمون میشی از این رفتارت؟ بعد فکر کردم و گفتم نه! چون دارم در آن بهترین کاری که میتونم رو می کنم!!!