نوش دارو پس از مرگ سهراب...

به این فکر می کردم که چرا اصرار داریم روابط رو فقط بعد از به گند کشیده شدنش ترک کنیم؟!

ما یه تعداد آدمیم که بنظر خودمون عاقل و بالغیم!!!

پس بهتر نیست هرجا و هروقت به این نتیجه رسیدیم که رابطه ای مسمومه(!) و بهردلیلی باعث آزار کسی (خودمون یا شخص مقابل)، با منطق ازش دل بکنیم؟!

چرا باید صبر کنیم تا وقتی خیالمون راحت بشه که: "خب خدا رو شکر حرمتها به کلی شکسته شده و راه برگشت هم کاملا تخریب؛ حالا میتونیم بدون عذاب وجدان و ناراحتی همدیگه رو رها کنیم و بریم سراغ زندگیمون! بهرحال ما تمام تلاشمون رو کردیم که درست بشه ولی رسما به گند کشیده شد خداروشکر"!!!

عزیز من شما تلاش نکردی برای بهبود شرایط! شما از نهایت پتانسیلت استفاده کردی که حال همه رو بدتر کنی و هرچه سریعتر به خط پایان برسی که بلاتکلیفی آزارت نده!

ولی اون حرمتهایی که شکسته میشه برات مهم نیست؟؟؟

خاطرات بدی که به جا می مونه؟!

اینا مهم نیستن؟؟؟

..

.

.

+ بازیافتی از آرشیو عزیز! ثبت موقت شده بود در تاریخ ۹۶/۳/۱۷