مظلوم؟!

غروب در حضور برادرش گفت همه یه طرف و این یه طرف دیگه ست برای من (و با سر بهم اشاره کرد)

یادم نیست کی چی گفت که ادامه داد: آخه این نوه ی من خیلی باشخصیته! مظلومم هست!!! حرفشو نمیگه؛ دفاع نمیکنه از خودش... برادرش پرسید: یعنی چون از حقش دفاع نمیکنه باشخصیته؟! گفت: نه ولی نمیدونم دیگه... بهرحال یجوریه که بیشتر دوسش دارم...

+ از وقتی که یادمه گفتن من مظلومم و بخاطر همین دوسم دارن! متفق القول هم هستن که من نمیتونم از حق خودم دفاع کنم! مظلوم هم در لغت به معنی "ستمدیده" ست!

حالا سوال: مظلوم بودن یک نفر علاقه و دوست داشتن آدم رو برمی انگیزه یا ترحم؟!

سوال بعدی: اگه بخاطر مسائل بی ارزش و کم ارزش سکوت کنی این معنیش مظلوم بودنه؟! (مثلا اینکه چرا ته دیگ بهت نرسید! یا چرا فلانی واسه فلانی فلان هدیه رو خرید ولی واسه من هیچی نخرید! خب حتما دوست نداشت بخره یا حتما یه دلیلی داشت دیگه! آدم که طلبکار نیست که!)

خلاصه اینکه با دیدن اطرافم به این نتیجه رسیدم که پرداختن به بعضی مسائل کوچیک و فاقد ارزشهای لازم(!) فقط شان و منزلت آدمو پایین میاره و حرمتهارو میشکونه... پس میگذرم ازش...

این یعنی مظلوم بودن؟؟؟!